'Een fontein van levend water'

HOUD ELKAAR VAST

En Jezus, hun geloof ziende, zeide tot den geraakte: “Zoon, uw zonden zijn u vergeven.” (Markus 2 : 5)

Een bekende geschiedenis die in meerdere evangeliën staat beschreven. Een leerzaam hoofdstuk waarin verteld wordt dat Jezus in een huis in Kapernaüm aan het spreken was. Er waren zoveel mensen aan het luisteren dat de toegang tot het huis bezet was. Vier mannen wilden een zieke vriend bij Jezus brengen, maar door de drukte lukte dat niet. Ze klommen daarom op het dak, braken deze open en lieten hun vriend, liggend op zijn bed, naar beneden zakken. Ze plaatsten hem voor Jezus die daarop de woorden van vers 5 uitsprak. Dat deed hij vanwege hún geloof. De actie van de mannen lijkt onbeschaamd, maar is het niet, want dit is juist wat Jezus wil zien. Als Jezus geloof ziet, dan komt Hij beslist in actie. En dat Hij zonde eerder vergaf dan genezing van ziekte geeft aan wat voor Hem het belangrijkste is.

De zieke kon niet op eigen kracht bij Jezus komen. Dankzij (het geloof van) zijn vrienden, die veel moeite namen om hun vriend letterlijk voor Christus te plaatsen, kon de zieke worden gered. Dit tekent het belang van mensen om ons heen die ons richting Christus bewegen. Hebben wij ze ook om ons heen? Of herkennen we contacten die ons juist van Christus afhouden? En vice versa, zijn wij richtingwijzers voor anderen? Dankzij uw geloof kan iemand bij Christus komen.

Er kunnen contacten zijn die al jarenlang voortdobberen zonder enig gesprek over onze Zaligmaker, terwijl u mogelijk een van de vier hoeken in handen heeft zoals genoemd in vers 3 en 4. Zijn wij vrienden voor elkaar zoals Markus beschrijft? En ook, of misschien juist, binnen onze gemeente van Elim?

Ouderling J.G. de Romph